Hieronder volgen enige berichten uit het gemeenteblad

In de Ochtendbijbelkring Utrecht/ Wilhelminapark hebben we ons gedurende het afgelopen seizoen bezig gehouden met de bestudering van de gnostiek en enkele gnostische teksten.

Het waren keer op keer (al zeg ik het zelf) bijzondere ochtenden. Niet in de laatste plaats omdat ik zelf weer eens flink moest studeren; want mijn kennis van de gnostiek was (en is?) niet zo heel erg groot. Ik was er tijdens mijn studie wel mee in aanraking gekomen, maar het leek er op alsof de gnostiek toch vooral een wat bevreemdend bijverschijnsel was in de ontwikkeling van een meer canoniek (ofwel: officieel?) christendom.

Ik zeg het maar eerlijk: ik heb hier en daar mijn mening behoorlijk moeten bijstellen. De bestudering van de gnostiek en haar geschriften heeft mij werkelijk gefascineerd. Terwijl ik dit schrijf, ben ik nog vol van de laatste bijbelkringochtend waarin we met elkaar in gesprek raakten over het Thomasevangelie, één van tekstvondsten in het Egyptische Nag Hammadi in 1945. Wie zich verdiept in dit evangelie stuit wellicht op de oudste lagen van de overlevering van Jezus’ woorden. U begrijpt: mijn ogen (en niet alleen die van mij) gingen fonkelen!

De gnostiek is een vroegchristelijke stroming uit de eerste eeuwen van onze jaartelling. De term ‘gnostisch’ is afgeleid van het Griekse woord gnôsis, dat kennis betekent.

Kernthema van de gnostiek is de zoektocht naar de zelfkennis (‘Ken uzelf’) die tegelijkertijd Godskennis is. ‘Wie zichzelf kent, kent het Al’, zo zou je de gnostische beweging kernachtig kunnen samenvatten. Nu kan ik me voorstellen dat voor de kritische lezer de bovenstaande uitleg van de gnostiek nog enigszins vaag blijft. En ik geef hem of haar van harte gelijk. Want zo eenvoudig als ik het hier neerschrijf (‘in de gnostiek gaat het om zelfkennis’) is het allerminst. Sommige teksten zijn ronduit ingewikkeld te begrijpen, misschien zou je zelfs kunnen zeggen: onbegrijpelijk. We moeten dan ook oppassen al te snel te denken dat we het wel snappen. Wie de gnostiek bestudeert, stuit op een beweging die zich ontwikkelde in een geheel andere tijd dan de onze. Deze bevreemding is niet zomaar weg te nemen.

Toch is er ook nog iets anders: dat is de verrassing die zich van je meester kan maken als je in gesprek raakt over gnostische teksten. Door de ‘nieuwe’ teksten realiseren we ons bijvoorbeeld beter dat het vroegste christendom veel meer pluriformiteit en diversiteit kende in geloofsvisies, gemeentestructuren en ga zo maar door. De ontwikkeling van het vroegste christendom is ongelofelijk interessant. Nieuwe bronnen kunnen nieuwe inzichten geven.

Zo lazen we de laatste keer uit het evangelie van Thomas. Dat is op zich al bijzonder genoeg. Immers, tot voor kort wisten we nauwelijks dat er naast de nieuwtestamentische evangeliën nog andere evangeliën bestaan. Inmiddels weten we wel beter. Nag Hammadi leerde ons de veelkleurigheid van het vroege christendom zoveel beter begrijpen. Ook het Thomasevangelie werd daar in zijn geheel teruggevonden. En juist deze tekst blijkt nog altijd inspirerend, zoals we concludeerden na die laatste bijbelkring- ochtend.

Het evangelie van Thomas bevat, anders dan de ons bekende evangeliën, geen verhaal. Wél treffen we daarin 114 uitspraken aan, woorden die mogelijk teruggaan op Jezus. De woorden hebben een geheime, verborgen betekenis. Taak van de lezer is om die verborgen betekenis op het spoor te komen (immers het gaat in de gnostiek om de innerlijke kennis, de wijsheid van het hart). Ongeveer de helft van het Thomasevangelie is voor ons niet onbekend. Zo treffen we bijvoorbeeld de gelijkenis van de zaaier (men leze ook Marcus 4 en Matteüs 13) in verkorte vorm aan. Mogelijk gaat het hier om een vroege mondelinge overlevering van Jezus’ woorden die later op schrift werd gesteld. In dat geval zijn deze teksten dus in oorsprong uit de eerste eeuw van onze jaartelling!

Meer bijzonder is het nog dat er mogelijk ook onbekende woorden van Jezus in het evangelie van Thomas staan.

De grote kenner van de gnostiek professor Gilles Quispel was hiervan overtuigd. Zo lazen we op onze laatste bijbelkringochtend een parabel die we nog niet kenden, maar die wel buitengewoon boeiend bleek te zijn. De tekst volgt hieronder:

Kerkdiensten en kinderdiensten: aanvang 10.00 uur, tenzij anders vermeld

*Mei 2007*		*Collecten*	*Kom maar in de* Kring (0-6 jaar)	*Kinderdienst* *(6-12 jaar)*
20	mw ds. I. Reinhold	St. HoPe (Holanda Peru)		ja
27	ds. A.J. Noord	Vrijplaatsenfonds AKC	ja	ja
*Juni*
03	ds. A.J. Noord en 18+	DGU project Tanzania		ja
10	zr F. den Herder	Doopsgezind zendingswerk		ja
17	mw ds. R.C. Barnard	Wereldwerk (Vredesgroep en Bijzondere Noden)
24	ds. A.J. Noord	Kinderen in de knel
*Juli*
01	mw ds. I. Hasselbach	DGU project Tanzania
08	ds. A.J. Noord	St. Roemeense kinderhulp
15	mw ds. R.C. Barnard	St. Omduw

Toelichting op de collecten

St. HoPe (Holland Peru)	Bevordering van o.a. kleuter/basisonderwijs als belangrijk middel om
	de culturele identititeit van de indianengemeenschap te versterken.
Vrijplaatsenfonds AKC	Het fonds biedt kinderen de kans om naar een
	doopsgezind vakantiekamp te gaan
Doopsgezind zendingswerk	Zendingswerk in Hong Kong inloophuis voor vrouwen en meisjes
Kinderen in de knel	Hulp aan getraumatiseerde kinderen en jongeren
	in de Palestijnse gebieden
St. Roemeense kinderhulp	Een familiekindertehuis waar 20, (achtergelaten/verwaarloosde)
	kinderen in twee gezinnen opgevangen worden
St. Omduw	Oecumenische Missionaire Diaconale Utrechtse
	Werkgroep. Zorg voor dak- en thuislozen in Utrecht

Van de kerkenraad

Geniet u ook zo van ons kunstwerk in de hal?

Het was de 22^e april een feestelijke en bijzondere dienst, met de kunstenares Annemarie van der Wilt in ons midden. Zij lichtte het thema van het kunstwerk, de bruiloft van Kana, toe, zoals u verderop in deze Menno Sticht kunt lezen.

Zowel ons eigen Doopsgezind nl als het Utrechtse Kerk in de Stad besteedde ruim aandacht aan de onthulling van ons kunstwerk.

In de laatste kerkenraadsvergadering hebben wij allerlei lopende zaken besproken zoals de Menno Sticht, en het nabespreken en voorbereiden van alle bijzondere diensten. We verzuchtten wel eens: wanneer komt er weer eens een ´gewone’ dienst? In deze tijd van het jaar gaan we van feest naar feest.

In de vergadering van mei heeft de kerkenraad ook uitvoerig gesproken met de Financiële Commissie. Dit was een heel nuttig gesprek. Het ging over de administratie en de boekhouding (zou die meer uitbesteed moeten worden? Is de opzet nog steeds passend?) en de beleggingen.

Leden van de kerkenraad zullen in het vervolg vaker een beroep doen op een gemeentelid om te helpen bij het tellen van de collectes. De reden hiervoor is dat de kerkenraadsleden ook graag vaker met andere leden willen spreken tijdens het koffiedrinken.

Het nieuwe seizoen van Kerken Kijken is weer gestart. Er komt nieuwe informatiemateriaal over onze gemeente en kerk.

Tot slot zijn we begonnen met het voorbereiden van het openingsweekend op 22 en 23 september in Fredeshiem. Daarvoor is een commissie ingesteld.

Laura van Rossum du Chattel

Secretaris

Bedankje

Graag wil ik alle mensen bedanken die mij met aandacht, bloemen, bezoekjes, lekkers, en veel post en telefoontjes hebben opgemonterd na mijn ´knieval’ en herstel daaropvolgend gedurende de afgelopen maanden.

Het is fijn om deel uit te maken van deze gemeente.

Hartelijk dank en groeten,

Mariet Peddemors.

AGENDA

Mei 2007
Ma	21	Ochtendbijbelkring De Bilt/Bilthoven, info: ds. R.C. Barnard,	10.00
Do	24	Taizédienst	19.30
	24	40+ groep, Maliebaan 70a, Utrecht over de vrijmetselarij,	20.00
Juni 2007
Vr	1	Dertigers op Vrijdag, info: zr I.A.W. Smoorenburg,	18.30
Zo	3	Repetitie koor	11.30
Di	5	18+ groep, info: ds. A.J. Noord	18.30
Vr	8	Buurkerkenavondgebed, Lutherse Kerk	19.30
Za	9	40+ afsluiting van het seizoen in Ruurlo
Zo	10	Jongerengroep	11.30
Ma	11	Op weg naar de zondag, info: ds. R.C. Barnard,	20.00
Di	12	Ochtendbijbelkring De Bilt/Bilthoven. Afsluiting van het seizoen in Lage Vuursche	10.30
Di	12	Vergadering kerkenraad	18.00
Zo	17	Repetitie koor	11.30
Woe	20	Gebedskring	08.45
Juli 2007
Zo	1	Repetitie koor	11.30
Ma	9	Op weg naar de zondag	20.00
Di	10	Vergadering kerkenraad	18.00

12½ jarig predikantsjubileum Alex Noord

Op zondag 24 juni aanstaande vier ik dat ik 12½ jaar predikant ben in de Doopsgezinde Broederschap. Op 1 januari 1995 begon ik mijn werkzaamheden in Gouda, in een Federatieve gemeente van doopsgezinden, remonstranten en vrijzinnig hervormden. Vanaf 1 september 2000 ben ik verbonden aan de Utrechtse doopsgezinde gemeente.

De viering van het jubileum zal als volgt plaatsvinden.

Van 10.00-11.00 uur is er een kerkdienst. Vervolgens is er (zoals altijd) koffie en thee in de Gemeentezaal, waarna er van 12.00 tot 13.30 uur een lopende lunch is voor een ieder die dat wil.

De bedoeling is dat we elkaar informeel ontmoeten. Er zullen ook een aantal mensen van buiten (o.a. dopelingen en huwelijksparen uit de afgelopen jaren) worden uitgenodigd. U bent van harte welkom om het jubileum mee te vieren.

Alex Noord (mede namens mijn gezin)

18+ groep

De afgelopen 18 + bijeenkomsten waren we weer met een redelijk grote groep. Leuk om te zien dat er steeds weer nieuwe mensen aanschuiven!

Een aantal weken terug hadden we als onderwerp: Beelden van Jezus. We bekeken met elkaar verschillende beelden van Jezus. Op elke plaat/tekening werd Jezus op een andere manier afgebeeld. We bespraken met elkaar wat de beelden ons vertelden. Konden we ons iets voorstellen bij het beeld van Jezus of paste dit helemaal niet met het in ons hoofd gevormde beeld?

We mochten ieder één plaat/tekening uitkiezen die ons het meest aansprak en daarbij vertellen waarom. Het leuke was dat iedereen een andere plaat/tekening koos. Met daarop volgend weer een hele andere uitleg en beleving.

Ik had gekozen voor de plaat/tekening waarop Jezus op een verhoging stond met veel mensen om zich heen die vol bewondering naar hem keken. Uit verhalen van vroeger kon ik mij het beste vinden in die plaat/tekening…

Tijdens een andere 18+ bijeenkomst hebben we het onderwerp ‘Focal Life’ onder de loep genomen. De Amerikaanse filosoof Albert Borgmann beweert dat ons leven door technologische ontwikkelingen (de opkomst van allerlei apparaten) steeds individualistischer is geworden en vooral gericht is op gemak, vermaak en consumeren. Waar je moeite voor moet doen is gauw te veel, met als gevolg dat al gauw niets meer de moeite waard is.

Hoe kijken wij als ‘jeugd’ tegen de mening van deze filosoof aan? Het was interessant om eens dieper na te denken over de voor ons zo normale bezigheden en manieren in ons leven.

2 juni organiseert de ADS in samenwerking met de Adviesraad Geestelijke Zaken in het broederschapshuis Schoorl een conferentie voor gemeenteleden, predikanten en andere belangstellenden over het onderwerp Focal Life!

Voor zover een kijkje in een aantal van de afgelopen 18 + bijeenkomsten.

Leontien Niemantsverdriet

Wil je een keer een 18+bijeenkomst bijwonen? Je bent van harte welkom! Voor informatie kun je contact opnemen met ds. Noord. Voor de volgende data: zie de agenda elders in deze MennoSticht.

En onze jongsten…

Vrijdag 20 april jl. belde Alex mij met de vraag of Jouke als jongst geborene binnen onze gemeente het kunstwerk wilde onthullen samen met één van de oudste leden van onze gemeente, ds. R. Hofman. Vaag had ik plannen om die zondag voor het eerst met onze drie kinderen alleen naar de kerk te komen en dit was net het duwtje wat ik nodig had! Het is toch heel bijzonder als onze jongste zoon van nog geen vier maanden oud gevraagd wordt om zo'n daad te verrichten. Hij is net in het stadium van alles vastpakken gekomen dus een doek van het kunstwerk aftrekken leek mij geen probleem.

Er was een leuke groep kinderen aanwezig bij Kom in de Kring, waarbij Marjon en Cocky voor de laatste keer de leiding verzorgden. Zij gaan zich vanaf volgend seizoen meer toeleggen op de kinderdienst.

Wij hadden onze gebruikelijke ritueel van opening met lied, de doos (waarin altijd iets zit wat te maken heeft met het verhaal) gehad en het verhaal was verteld. Ook de knutsels waren al gemaakt toen wij gevraagd werden om naar de hal van de kerk te gaan. Iedereen uit de dienst had zich in een boog om het kunstwerk heen verzameld en de kinderen konden mooi in het midden op de grond zitten.

Jouke liet de toespraak van Han heel rustig over zich heen komen en samen met de heer Hofman trok hij op het moment suprème flink aan het doek en daar was het werkelijk prachtige kunstwerk zichtbaar.

Nadat iedereen het kunstwerk bewonderd had, zijn alle kinderen weer teruggegaan naar de Tuinkamer. Hier hebben wij onze viering voortgezet met een lied en een leuk raadspel dat bij het thema hoorde. Trots hebben de kinderen hun knutsels in de kerk laten zien en iets verteld over het verhaal van kleine en grote ganserik en hun schuilavontuur.

Jouke was na de dienst zo moe dat hij in mijn armen in slaap viel…

Karin van Dalen-Roffel.

Van de predikante

Drie rode vogels in de hal, onderdeel van het kunstwerk dat onze hal siert. Rood, de kleur van vuur en vlam, de kleur van het Pinksterfeest, de kleur van de Geest. De Geest Gods die wind en adem en lucht en licht is, bron van inspiratie en bemoediging. De Geest die vaak als een vogel wordt voorgesteld en hier in drievoud aanwezig is.

Zo is dit kunstwerk, allereerst geïnspireerd door het verhaal van de bruiloft van Kana en door het beeld van onze gemeente, veelkleurig en veelduidig. Elders in deze Menno Sticht vertelt de kunstenares haar bronnen van inspiratie en wat zij erin heeft gelegd. Maar daarnaast is er voor ieder een eigen beeld en betekenis in te vinden. Zo staan we in de hal en kijken - en zien zoveel. De waterbouwkundige herkent in het groen en blauw de lijnen van de Nederlandse kust, de bomenman in de omtrekken van de vijf kruiken de jaarringen van een boom. Een ander ziet er juist de vijf vingers van een hand in en ervaart dat als beeld van geborgenheid. Beschutting en veiligheid komen vaker terug: de gebogen vormen rond het lichte gedeelte ziet men als twee handen die de mensen in het midden liefdevol omsluiten. Maar dat niet alleen, ook de Emmaüsgangers zijn aanwezig en een voorjaarsmorgen met alles nat van de dauw waarin we gaan van het donker naar het licht. Een kind bekijkt het op eigen wijze: ‘Die mensen zijn vast kooplieden.’ Hij is even stil, zegt dan peinzend, ‘Het kunnen ook vluchtelingen zijn.’

Pinksteren en Pasen, de doortocht door de Rode Zee, water en wijn, feest en gemeente, bescherming en actualiteit. Een kunstwerk als een boek waarin telkens nieuwe facetten oplichten, de hal nu nog meer een plek van ontmoeting en gesprek.

Dank je wel Annemarie van der Wilt, dank je wel kunstcommissie! Dank je wel, gemeente, omdat de onthulling van dit werk tijdens een kerkdienst op bijzondere wijze aangaf dat we sámen gemeente zijn, jong en oud. Dat was zichtbaar in het handje van Jouke van Dalen en de hand van onze oud-predikant ds. Hofman die samen het doek wegtrokken en het werk aan het licht brachten.

Nog even de bruiloft van Kana, mede bron van inspiratie voor het kunstwerk. Die bruiloft toen was natuurlijk een verbintenis tussen een man en een vrouw, maar in het bijbelse begrip ‘bruiloft’ klinkt ook mee de liefdesverhouding tussen God en de mensen. En een oud symbool voor de gemeente is die van de bruid van Christus. Even terzijde: ook mannen zijn in deze bruid inbegrepen! Een bruiloft kon dus meer betekenen dan alleen een huwelijk tussen man en vrouw, maar de gedachte aan een huwelijk tussen twee mannen of twee vrouwen was ondenkbaar in die tijd, in die cultuur. Nu is dat anders, in onze tijd, in onze cultuur. Sinds enkele jaren kennen we het huwelijk tussen twee mensen van dezelfde sexe. We kennen het, maar staan er soms toch wat vreemd tegenover. Als ik dat hoor, moet ik altijd aan mijn moeder denken die nu achtentachtig geweest zou zijn. Voor het eerst van haar leven was ze op bezoek bij twee samenwonende mannen. ‘En, hoe was het?’ vroeg mijn vader, toch een beetje nieuwsgierig hoe ze het gevonden had. Ze glimlachte: ‘Waar liefde woont, gebiedt de Heer zijn zegen.’ Liefde tussen twee mensen, het was voldoende.

Zo roept een kunstwerk allerlei op, van een bruiloft naar Pinksteren en weer terug.

Gelukkig dat de kunst bestaat en dat ze met ons doet en praat!

Een hartelijke groet,

ds Renata Barnard

(NB de laatste regel is naar het gedicht Of hoe dat heet van Hans Andreus)

Uit het rapport van de kunstcommissie blijkt dat ze haar werk is gestart in september 2005. Het doel van de commissie was een kunstenaar te vinden die een kunstwerk zou maken voor de hal van uw kerkgebouw. Op 6 februari 2006 had ik het eerste contact hier in de kerk met uw kunstcommissie; in dit eerste gesprek zijn we uitvoerig ingegaan op de identiteit van u als doopsgezinde gemeente, wat uw geschiedenis is en wat u als gemeente belangrijk vindt. Beladen met boeken, brochures en kerkbladen ging ik naar huis zodat ik mij nog verder kon verdiepen in het doopsgezinde gedachtegoed.

Al vrij snel werd duidelijk dat ik degene was die een ontwerp zou gaan maken. Voor dat het zo ver komt is het voor mijzelf heel belangrijk om een inhoudelijk gesprek te hebben met de opdrachtgever, dit kwam er dan ook.

Samen met de kunstcommissie hebben we uitvoerig gesproken over wie u bent als gemeente en wie u wilt zijn, wat u inspireert en als doel voor ogen hebt, kortom wat is de identiteit en spiritualiteit van u als gemeente.

Toen ik de commissieleden vroeg naar bijbelverhalen die het meest bij hun visie pasten, kwam al snel het verhaal uit het evangelie naar Johannes naar voren, het verhaal over de bruiloft te Kana. Dit verhaal sprong er uit vanwege een aantal kenmerkende elementen die voor u als gemeente belangrijk zijn. Ik zou ze willen samenvatten onder drie kernwoorden namelijk:

WATER, ONTMOETING, HOOP EN LICHT

Ik geef u nu de verhalen en ervaringen die aan bod kwamen tijdens de gesprekken gevoerd met de kunstcommissie.

Allereerst WATER

Water als kernbegrip heeft een dualiteit in zich. Enerzijds het levengevend aspect van water, anderzijds het bedreigend aspect. Water als symbool voor leven maar ook als oersymbool voor chaos.

Kijkend naar de bijbel zien we verhalen van oervloed, zondvloed, het water van de Rode Zee dat de paarden en ruiters van de Farao liet verdrinken, maar we zien ook de verhalen met de heilzame werking van water; denk maar aan water als bron van leven, de doop van Jezus in de Jordaan en het verhaal van het water dat wijn werd. Het verhaal van de bruiloft te Kana, waar waswater wordt veranderd in wijn, is herkenbaar als opdracht aan ons mensen om het leven een beetje leefbaar te maken voor anderen.

Ook werd het water genoemd als belofte waaruit spreekt dat de mens door het water heen opnieuw geboren kan worden. Opnieuw geboren worden heeft alles te maken met de fases in het leven waarin een mens zich bevindt. De zes kruiken uit het verhaal zou je als symbool daarvan kunnen zien.

Water wordt wijn is een hoopvol teken voor de toekomst, zo kunnen we lezen zowel in het Oude als Nieuwe Testament.

Een leuk detail is dat water in vroegere tijden hier ook in Nederland niet altijd betrouwbaar was om te drinken. Door het water in wijn of bier te veranderen werd het water wel betrouwbaar, daar ligt een aardige link met de geschiedenis van dit gebouw.

Zoals u waarschijnlijk weet was dit gebouw tot 1763 een bierbrouwerij.

Het tweede kernwoord is ONTMOETING.

In de ontmoeting kun je elkaars verhalen delen. Wanneer je openstaat voor elkaars verhaal zie je dat er bijzondere dingen kunnen ontstaan. Veel mensen putten daar moed en kracht uit om weer verder te kunnen, het gevoel er niet alleen voor te staan.

In relaties met anderen kan veel gebeuren, zomaar een ervaring hebben dat God door mensen heen werkt.

In de ontmoeting met anderen iets van God ontdekken, maar ook de herkenning en erkenning van de weg die je als mens met vallen en opstaan door het leven gaat.

In de ontmoeting krijgen ook de werken der barmhartigheid gestalte. U weet wel:

hongerigen te eten geven, dorstigen te drinken geven, vreemdelingen te huisvesten, naakten te kleden, zieken te bezoeken, gevangenen te bezoeken.

De zeven daden van barmhartigheid werden genoemd als belangrijk voor u als gemeente, als leidraad hoe je in de wereld, in het leven kan staan als christen.

God zou toch in het leven van mensen zichtbaar moeten worden, daar ligt een opdracht. Het geloof handen en voeten geven, het moet niet blijven bij woorden, er moeten ook daden zijn.

Wanneer er sprake is van een echte ontmoeting kan kwetsbaarheid een plaats krijgen waardoor er een oprechte en integere verbondenheid kan zijn. Het geloof in zachte krachten blijft belangrijk.

Door elkaar echt te ontmoeten ontstaat er ruimte om te delen in elkaars vreugde, maar zeker ook in elkaars pijn.

Er is veel lijden in het leven in de wereld, maar toch ondanks alles is het heel belangrijk om met elkaar ook het goede te vieren.

In de Bijbel wordt regelmatig gesproken over een verband tussen wijn en vreugde. Wijn werd gezien als geschenk van God zowel in het Oude als Nieuwe Testament

Het derde kernwoordenpaar: HOOP EN LICHT.

Mensen hebben hoop nodig om hun weg door het leven te gaan. De hoop is nodig om een goede houding te vinden in het leven, om Jezus te kunnen navolgen.

Licht is als oerteken van hoop. Elke dag wordt het opnieuw weer licht. Als mensen moeten we steeds weer op zoek gaan naar licht in ons leven.

Ook in donkere tijden steeds weer op zoek gaan, ook al is dat lang niet altijd zo gemakkelijk. ‘Dan vliegen soms uit de donkere chaos van het leven toch weer vogels naar het licht als teken van vrede, bevrijding, en vrijheid ’, werd er door een van de commissieleden gezegd.

Aanvullend op de verhalen en ervaringen van de kunstcommissie zou ik willen zeggen dat het verhaal uit Kana een verhaal vol van hoop is. In dit verhaal wordt gevierd dat wat nog niet is. Daarom wordt er ook gesproken over zes vaten in plaats van het getal van volheid: zeven.

In het verhaal gaat het om tekenen, tekenen van de komst van Gods Rijk.

Maar de wereld, het leven is nog steeds strijdtoneel van veel ellende, verdriet, onrecht, chaos, kortom we zijn er nog niet.

Het is nog niet zoals God het eens met de mensen voor had, in ons leven is het waswater vaak nog geen wijn. Daardoor is het vaak zo moeilijk om vol te houden om te blijven geloven.

Maar het verhaal uit Kana wil ons uitnodigen om toch, ondanks alles, de bruiloft te vieren ook al is het er nog niet.

Alvast met elkaar vieren kan de wereld ook al een beetje beter maken.

Als we het aandurven met die belofte van God kunnen de harde dingen misschien heel voorzichtig, soms zomaar onverwacht veranderen, ontdooien.

De gedachten en ervaringen van de kunstcommissie heb ik verwerkt in het kunstwerk dat u zojuist voor het eerst hebt gezien.

Dit kunstwerk is gemaakt in collage-techniek. Dat wil zeggen dat het werk is opgebouwd uit verschillende materialen.

Als basismateriaal heb ik voor hout gekozen. Zoals u ziet, is er sprake van een drieluik. In het werk zijn zes vaten, of ook wel kruiken, te zien. Ik heb gekozen om de contouren van kruiken te verbeelden, ik heb hier zand, gips en hout gebruikt en verf. De contouren van de kruiken staan allereerst voor de zes kruiken in het verhaal, maar kunnen ook een verwijzing zijn naar de fases in ieder mensenleven. En daarmee bedoel ik dan vooral dat situaties in het leven kunnen veranderen, dat mensen kunnen veranderen, dat niet alles vaststaat en onbeweeglijk is. Ook dat is een teken van hoop!

Het linkerpaneel bestaat uit schildering met daarop glas verwerkt. Een groot deel van de schildering is groen, verwijzend naar de schepping en het steeds weer opnieuw doorbrekende leven, dwars door alle dor-heid heen. Er zit ruimte en perspectief in.

Het centrum van het werk laat een volledige kruik zien. Dit middenstuk springt er als het ware uit. Dat is ook de bedoeling. Hier gaat het om, hier gebeurt het. Het geheel is bewerkt met glas, waardoor het geheel oplicht en glanst. De voegen van het glas hebben verschillende kleuren.

Daar waar het water wijn wordt, is de voeg rood gekleurd, dit is ook de plek waar sprake is van echte ontmoeting tussen mensen onderling maar ook tussen mens en God. Daar waar mensen worden geraakt, geïnspireerd.

Het middenstuk bestaat uit een smalle strook hout in een lichte warme kleur geschilderd, verwijzend naar het Licht van God in de wereld.

Maar ook naar het licht en de hoop die kan ontstaan in de ontmoeting tussen mensen. U ziet eenvoudige gestileerde mensen-figuren uitgevoerd in hout waar de nerf nog goed te zien is, de mensfiguren hebben verschillende kleuren, verwijzend naar de pluriformiteit van mensen en kinderen. Eén mensfiguur is duidelijk anders van vorm en van kleur.

Het is de rode figuur, deze figuur zou Jezus kunnen zijn die in ons mensen voortleeft, aanwezig wellicht in de ontmoeting tussen mensen. Mensen onderweg, op zoek naar het Licht, naar Licht in het bestaan.

Uit het donker van het water ziet u rode stukjes glas die verder meer naar het licht toe de contouren krijgen van vogels. De vogels hebben een rode kleur verwijzend naar de wijn, maar ook naar de Geest Gods die mensen de adem inblaast, energie en kleur geeft en ons in beweging zet. Vogels als symbool voor vrede, vrijheid en bevrijding waar uiteindelijk ieder mens naar verlangt.

Rest mij nog te zeggen dat ik hoop dat u er nog veel meer in ontdekt dan wat ik nu gezegd heb. Dat is juist ook mijn bedoeling. Ik hoop dat het werk u prikkelt om uw eigen verhaal erin te kunnen herkennen. Ik hoop van harte dat u die ruimte erin ontdekt.

Annemarie van der Wilt

Kerken Kijken Utrecht

Zaterdag 7 juli: Korenfestival in de Utrechtse binnenstadskerken

Dit jaar is er voor de 25^e keer Kerken Kijken Utrecht, een reden om feest te vieren! Het thema deze zomer is dan ook: Feest! Een van de feestelijke gebeurtenissen is een muziekestafette in de kerken van de binnenstad, op zaterdag 7 juli. Of liever gezegd: op 7-7-07 van 7 tot 7 uur.

Begint het al om zeven uur?! Jazeker, met een lauden in de Catharijnekathedraal, een door een Gregoriaans koor gezongen ochtendgebed. Dan luiden de klokken en het gelui gaat van kerk naar kerk, een soort klokkenestafette dus. De hele dag door is er de mogelijkheid een kerk te bezoeken en te genieten van koorzang of orgelspel. De carillions van de Dom en van de Nicolaïkerk zullen klinken en het geheel wordt afgesloten met het Povertyrequiem.

Ook in onze kerk zal muziek klinken en zingt het gemeentekoor, van 12.00 - 12.30 uur.

7-7-07 Muziekestafette binnenstadskerken Utrecht, het voorlopige programma

10.15 – 11.00 Klaaskerk – cantorij o.l.v. Ko Zwanenburg

11.15 – 11.45 Lutherse kerk – orgel door Sebastiaan ’t Hart

12.00 – 12.30 doopsgezinde gemeente – cantorij o.l.v. Annejet Bennink

12.00 - 12.50 gezongen Eucharistieviering in de Augustinuskerk met samenzang en m.m.v. Capella Augustini o.l.v. Rutger Mauritz, Paul v.d. Woude orgel

12.45 – 13.15 Jacobi – orgel door Gerrit Christiaan de Gier

13.30 – 14.30 Augustinus - Concert door Capella Augustini olv Rutger Mauritz

14.45 – 15.15 Pieterskerk – koor en muziek

15.30 – 16.30 Domkerk zaterdagmiddagmuziek – orgel door David Jansen

16.45 – 17.30 Willibrordus - koor en muziek – St Willibrorduskoor o.l.v. Bernard Rikkert de Koe 17.45 – 18.30 Janskerk – Schola Davidica

18.30 Poverty Requiem

Poverty Requiem

De muziekestafette wordt afgesloten met het Poverty Requiem, hopelijk op het Domplein. Het Poverty Requiem is een initiatief van Oxfam/Novib. Het is een muziekstuk voor koor, percussie en 2 solisten (alt en sopraan) en geeft zoveel mogelijk mensen de kans hun stem te verheffen om zo een artistiek en politiek statement te maken voor het bestrijden van de armoede in de wereld. Het Poverty Requiem wordt in 2007 op zo’n 15 plekken in Nederland uitgevoerd. De bedoeling is dit ook uit te voeren op het Domplein op 7 juli 2007 vanaf half zeven. Dat is precies op de helft naar 2015, het jaartal waarin de VN de armoede de wereld uit wil hebben.

Meezingen

Wie wil kan meedoen met het Poverty Requiem. Hele koren kunnen meedoen, maar als individuele zanger kun je je ook opgeven. De muziek studeert u zelf in met behulp van de muziek die u vindt op de site van het Poverty Requiem. Er komt één gemeenschappelijke repetitie, hopelijk op zaterdag 30 juni. Wie geen internet heeft kan Willy van Viegen van het kerkelijk bureau bellen, zij zal u graag helpen.

Ansichtkaarten voor Kerken Kijken bezoekers, een feest op zich

De kerken verzorgen niet alleen een korenfestival, maar ook een serie ansichtkaarten rond het thema De kerk viert feest! Vorig jaar is er een twaalftal prachtige kaarten uitgekomen met de vensters van de binnenstadskerken, dit jaar brengen de kerken de kerkelijke feesten in beeld. En we vieren nogal wat feest in de kerk: niet alleen de bekende feesten Kerst, Palmpasen, Pasen en Pinksteren, maar ook andere viermomenten zoals het avondmaal, de doop, een huwelijk, een vesper. Uiteraard zijn wij als doopsgezinde gemeente gevraagd een foto te leveren van een volwassenendoop. Dat moest niet zo moeilijk zijn met twee dopelingen op Palmpasen. Toch was het niet gemakkelijk een goede foto te maken met de dopelingen niet te herkenbaar in beeld en het aspect van de doop óp belijdenis zichtbaar. Uiteindelijk is gekozen voor een foto van onze doopkan en doopschaal met op de achtergrond enkele woorden van een belijdenis. Het blijkt lastig een foto in woorden te beschrijven, maar binnenkort ligt hij als ansicht in de hal. Op de achterkant staat een korte uitleg van onze dooppraktijk.

De kaarten van ons Mattheusvenster zijn er ook nog en dat is alleen maar plezierig. Bezoekers kunnen zo verschillende aspecten van kerk en gemeente in beeld meenemen en zelf kunnen we deze kaarten aan vrienden en bekenden sturen.

Datum	Remonstrantse gem., Utrecht, 10.30 uur	Woudkapel Bilthoven, 10.30 uur	Doopsgezinde gemeente Zeist, 10.00 uur
20/05	ds. F. Kruyne	mw A.B. Traas-Hageman	Liturgiegroep
27/05	ds. H.J. Siebrand	ds. M.E. Boersma	mw J.A.J. den Ouden
03/06	mw C. van Egmond	mw drs K. Bezemer	geen dienst
10/06	ds. F. Kruyne	ds. M.E. Boersma	mw ds. A. Maas
17/06	mw E.L.E. de Boom	dhr D.J. van Beek	Liturgiegroep
24/06	ds. H.J. Siebrand	ds. M.E. Boersma	mw J.A.J. den Ouden
01/07	ds. H.J. Siebrand	dr rev. J.B. le Grand	mw. E. Bijlsma
08/07	ds. M.E. Boersma	mw ds. C.M. Geels	ontmoetingsochtend
15/07	ds. F. Kruyne	dhr J.A. Stavinga de Jong	Liturgiegroep