Vervreemding

In de hal van onze kerk ligt deze weken, op initiatief van de Raad van Kerken, een petitie waarop al een groot aantal handtekeningen staat. Een protest tegen het feit dat in ons land kinderen gedetineerd zijn. Kinderen? Ja, kinderen! Vluchtelingenkinderen die wachten op uitzetting naar het land van herkomst.

Zij behoren tot de asielzoekers, statuslozen, mensen zonder papieren, alleenstaanden, gezinnen, wanhopigen die in de marge van onze samenleving proberen te overleven. Mensen die om politieke of godsdienstige redenen gevlucht zijn en hier veiligheid hopen te vinden en soms ook economische vluchtelingen die hun geluk zoeken in het rijke westen. Natuurlijk, in dit kleine Nederland kunnen we niet iedereen opnemen, maar de wijze waarop we nu de menselijke maat uit het oog verliezen is bijzonder verontrustend en bedroevend.

Er zijn dan ook een paar bijbelteksten die dezer dagen voortdurend door mijn hoofd spelen: ‘De Eeuwige neemt vreemdelingen in bescherming en voorziet hen van voedsel en kleding. Ook u moet vreemdelingen met liefde behandelen, want u bent zelf vreemdelingen geweest’ (Deut. 10: 18, 19) en ‘De sabbat is er voor de mens en niet de mens voor de sabbat’(Markus 2, 27). Zo staat zorg voor de vreemdeling op vele plaatsen genoemd in het Oude Testament en in het Nieuwe: ‘Ik was een vreemdeling en jullie namen me op’, staat in de gelijkenis in Mattheus 25 (vs 35-40). En dan die zin over de sabbat, volkomen in tegenstelling met het nu zo vaak gehoorde ‘regels zijn regels’. Regels en wetten zijn ervoor bedoeld om zo samen te leven dat mensen tot hun recht kunnen komen. Het zijn geen regels om de regels. Natuurlijk, het is zeer nodig dat een samenleving regels kent en geordend is. Maar uiteindelijk gaat het om de mens. Om ons allen: bewoners van dit land èn degenen die hier een toevlucht gezocht hebben.

Overal in Nederland zetten kerken, vluchtelingenorganisaties en vrijwilligers zich in voor de vluchteling, deze vreemdeling in ons land. Ook in Utrecht. Eén van die organisaties is een paar jaar geleden door de Utrechtse Stedelijke Raad van Kerken opgezet: de Stichting Dienstverlening Buitenlanders, met name gericht op sociaal-juridische dienstverlening. Deze stichting was een paar jaar geleden het doel van de Arminiaensche Marckt en onze gemeente heeft haar ook op andere wijze financieel gesteund. In een ruimte achter het orgel in de Lutherse kerk, gastvrij ter beschikking gesteld door de Lutherse gemeente, is het bureau van de stichting gevestigd. Hier zetelt de sociaal-juridische raadsvrouw die zich inzet voor vele vluchtelingen. Hier krijgen enkele tientallen van de 26.000 een gezicht. Hier klinken de schrijnende verhalen. Hier komen de mensen die vermalen dreigen te worden in de regelgeving. Mensen die een veilig bestaan zoeken voor zichzelf en hun kinderen, die wanhopig zijn omdat er geen toekomst lijkt te zijn.

Het zijn geen economische vluchtelingen, hoewel die verhalen ook heel triest kunnen zijn. Nee, hier gaat het om mensen die helemáál geen toekomst lijken te hebben. De sociaal-juridisch raadsvrouw verdiept zich in hun zaak, in de jurisprudentie, in de laatste regelingen van het vreemdelingenrecht, zoekt de mogelijkheden in de wet, zoekt een advocaat, zoekt onderdak,

zoekt hulp bij de verwerking van de trauma’s, zoekt, regelt, belt en organiseert. Door haar onderzoek kan zij de advocaat assisteren die zo een zaak gemakkelijker op zich kan nemen.  

Wat speelt er zoal? Hier een paar verhalen uit de praktijk vanachter het Lutherse orgel. Voor de leesbaarheid noem ik het bureau van de Stichting Dienstverlening Buitenlanders in het vervolg kortweg: Het Bureau.

 Een gezin uit Liberia
Hij vluchtte uit Liberia naar Nederland, jaren geleden. Zijn vrouw en twee dochters was hij in de chaos van een land in burgeroorlog kwijtgeraakt. Hij mag hier blijven, krijgt de Nederlandse nationaliteit en blijft zoeken naar zijn gezin. Na lange tijd vindt hij hen terug in een vluchtelingenkamp in Ghana. Hij neemt hen mee naar Nederland, vastbesloten hen nooit meer los te laten. Een gelukkige gezinshereniging: ze hebben een woning en hij heeft werk, alles in orde, - denkt u.

Nee, niet alles in orde, want de juiste papieren ontbreken. Voor vrouw en kinderen is een MVV (Machtiging Voorlopig Verblijf) nodig die aangevraagd had moeten worden vanuit Ghana. Het gezin zoekt hulp bij Het Bureau.

De sociaal-juridisch raadsvrouw gaat aan de slag. Ze zoekt een advocaat en regelt dat de kinderen naar school kunnen. Na correspondentie met vele instanties komen advocaat en de raadsvrouw tot de conclusie dat vrouw en kinderen terug moeten naar Ghana om vandaar de aanvraag te doen. De man is doodsbang zijn gezin weer kwijt te raken, maar beseft dat het nodig is. Een tijd vol spanning en intensieve inzet van Het Bureau en de Nederlandse buren van het gezin volgt. Uiteindelijk wordt na drie maanden de MVV toegekend. Na ruim zes jaar is het gezin weer echt verenigd.

Gevlucht uit Eritrea
Ze zijn gevlucht uit Eritrea, man, vrouw en drie jonge kinderen. De vader heeft in Eritrea wegens politieke activiteiten in de gevangenis gezeten. Het gezin vraagt in Nederland politiek asiel aan. Dit wordt geweigerd en ten einde raad vertrekken zij naar Zweden, waar ze tijdelijk goede opvang krijgen. Maar vanwege het Schengenakkoord mogen ze daar niet blijven. Zweden stuurt hen terug naar het land waar ze als eerste asiel aangevraagd hebben. Naar Nederland dus, met de verklaring van een Zweedse arts dat de oudste dochter ernstig getraumatiseerd is. Met wat koffers en plastic zakken komen ze aan op station Utrecht, een ontheemd gezin. Naar Eritrea durven ze niet terug. Wat nu, waarheen? Tot hun verrassing ontmoeten ze op het stationsplein een oude bekende uit Eritrea. Ook een vluchteling, maar met een status en een gastvrij hart. Hij heeft hier een éénkamerwoning en werkt ‘s nachts. Bij hem zijn ze welkom, maar of ze, als hij slaapt, wel stil willen zijn... Deze landgenoot verwijst hen naar Het Bureau waar ze zich melden.

De raadsvrouw verdiept zich in de zaak en zoekt een advocaat die blij is met het door haar gedane voorwerk. Deze advocaat dient een tweede asielverzoek in op grond van de dreigende besnijdenis van de beide dochters bij terugkeer. Zo lang deze procedure loopt mag het gezin in Nederland verblijven. Ze zijn ‘niet verwijderbaar’ wat betekent dat ze niet kunnen worden uitgezet, maar niet mogen werken en ook geen uitkering ontvangen. Het Bureau vindt met veel moeite een kamer en draagt bij aan de huur. Dankzij particulieren en diaconieën wordt een bescheiden leefgeld bij elkaar gebracht.

De kinderen gaan naar school en het gezin heeft weer hoop. Terecht, zo blijkt. Hun aanvraag wordt gegrond verklaart en een jaar na het eerste contact met Het Bureau krijgen zij een verblijfsvergunning. Er is weer toekomst, de mogelijkheid een gewoon bestaan op te bouwen, te werken, te léven.Het zou mooi zijn als alle schrijnende verhalen met een verblijfsvergunning eindigen, maar of dat altijd lukt? Er zijn er nog velen, allen met een eigen geschiedenis.

 Dan zijn er nog een moeder en dochter uit Azerbeidzjan, een jonge man uit Burundi, een gezin uit Soedan, een Turkse vrouw, een vrouw alleen uit Somalië, een vrouw uit... Mensen wier zaak nog niet is afgerond, die leven tussen hoop en wanhoop, die soms op straat zwerven met ondersteuning voor een bed in een ‘Snurkhuis’ en warme maaltijden bij de daklozenopvang. En er is die sociaal-juridisch raadsvrouw die ervan uitgaat dat de sabbat er is voor de mens en niet omgekeerd.

U ontvangt deze Menno Sticht vlak voor Pinksteren en vraagt zich nu misschien af of dit alles iets met Pinksteren te maken heeft. Jazeker, al lijkt het op het eerste gezicht misschien niet zo. Pinksteren is het feest van de Geest die mensen inspireert en bezielt. Inspiratie en bezieling hebben wij hard nodig, in ons dagelijks leven, in ons werken en handelen. Zodat we ons kunnen blijven inzetten voor de mensen om ons heen die dat hard nodig hebben. In de kring dichtbij, in de gemeente en in de wereld. Zodat we ruimte blijven hebben in ons hart en in ons handelen voor de vreemdeling in ons midden. Als u meer wilt weten over het werk van het bureau of u misschien wil inzetten voor dit werk: u kunt altijd bij mij terecht. Graag zelfs!

 Goede Pinksterdagen, Ds Renata Barnard    

---

Zondag 11 juni: dienst van belijdenis en doop

In de dienst van 11 juni zal Jaap Vos op zijn belijdenis worden gedoopt en daarmee toetreden tot de Doopsgezinde Gemeente Utrecht. Jaap is al enige jaren actief binnen de nieuwe 18+ groep van onze gemeente. Toch zullen velen hem nog niet zo goed kennen.

Jaap komt oorspronkelijk uit Noord-Holland (De Rijp, later Alkmaar) en is vanaf ongeveer zijn elfde jaar opgegroeid met de doopsgezinden. Hij is actief geweest in allerlei (jeugd)groepen en kringen (AKC, Schoorl).

Hij heeft lang geaarzeld of hij wel gelovig was, hij was (zoals hij zelf zegt) behoorlijk sceptisch. Toch merkte hij dat hij iets miste. De laatste tijd volgde hij de belijdeniscursus in Almere, bij een predikant die hij al heel lang kent: ds Iris Speckmann. Deze bijeenkomsten hebben hem de stap doen wagen: ‘Er zijn veel ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen geweest, waardoor ik toch het vertrouwen kreeg dat God bestaat.’

Op zondag 11 juni zal Jaap Vos dan ook op zijn belijdenis de doop ontvangen. De dienst zal worden geleid door ds Iris Speckmann uit Almere en ds Alex Noord. Dat is op zich vrij bijzonder, toch denk ik dat het goed is dat de kerkenraad deze wens van Jaap heeft gehonoreerd. Met Iris Speckmann heeft Jaap Vos een jarenlange vriendschap; het is dan ook fijn dat zij hem kan dopen. Wél zal Jaap lid worden van de DGU, hij kent hier een aantal mensen en voelt zich hier thuis.

Ik hoop op een vreugdevolle dienst. Ds Alex Noord

---

AGENDA

Kerkdiensten en kinderdiensten: aanvang 10.00 uur, tenzij anders vermeld

Juni
4	Mw ds R.C. Barnard
11	Ds A.J. Noord
18	Ds A.J. Noord
25	Ds F. Groeneveld
Juli
2	Mw ds R.C. Barnard
9	Ds A.J. Noord
16	Zomerdienst in de Geertekerk om 10.30 uur

Juni 2006
vrij	9	Dertigers op Vrijdag, info: zr I.A.W. Smoorenburg,	18.30
za	10	40+ info: zr G. Tenkink
di	13	Vergadering Kerkenraad
zo	18	Ds Alex Noord vertelt over studieverlof	11.30
di	20	18+ Leiding en info: ds A.J. Noord	20.00
do	22	Zomeravondgebed van de Buurkerken in DGU	19.30
ma	26	Op weg naar de zondag, informatie bij ds R.C. Barnard,	20.00
Juli 2006
do	6	Avondgebed speciaal: het Hooglied helemaal gelezen	19.00
vrij	7	Opening Fototentoonstelling	16.30
di	11	Vergadering Kerkenraad
woe	12	Gebedskring, info: Zr R. van der Wijk	08.45
do	13	Iedere donderdagavond een uur ruimte voor stil gebed	19.00

 In de maanden juni, juli en augustus is de kerk op donderdagavond niet open voor stil gebed

---

Zondagsdienst te beluisteren op CD
Velen van u zullen al wel gemerkt hebben dat een nieuwe geluidsinstallatie in de kerk is geïnstalleerd. De zondagse dienst wordt nu niet meer opgenomen op een geluidsbandje, maar op een cd. Evenals voorheen met de bandjes kunt u op zondagmorgen bij de kosters van dienst te kennen geven dat u de cd van die betreffende zondag wilt lenen om thuis nog een keer naar dienst en preek te luisteren. Ook kunt u bij het kerkelijk bureau en de koster terecht voor het lenen van een cd: tel. 030 – 231 1501. Wilt u er wel zelf voor zorgen dat de cd weer terugkomt bij het kerkelijk bureau? Want het is goed mogelijk dat er meer mensen zijn die de cd willen lenen. Jan van Strien en Willy van Viegen

---

Van de kerkenraad

In mei heeft de kerkenraad afscheid genomen van Janny Tigchelaar, Peter Reinhold en Teije Bakker. We zijn volop bezig met nadenken over een opvulling van lege plekken in de kerkenraad, vooral natuurlijk de functie van penningmeester. Voor veel mensen is een financiële taak nogal bedreigend. Dat hoeft echt niet, want zoals Peter Reinhold zegt: toen hij begon, wist hij ook niet veel van dit alles af, en nu hij het wel weet, is hij nog steeds bereid hand- en spandiensten te verrichten. 

Na het uitgebreide kerkenraadberaad over de actualisering van onze beleidsnota Een huis om van te dromen, is de kerkenraad nu aan het denken over welke voorstellen we aan de gemeente zullen doen. Uit het kerkenraadberaad zijn allerlei suggesties gekomen, waaruit we nu een keuze maken. We zullen u spoedig berichten.

De kerkenraad is bezig met een nieuwe folder voor belangstellenden. We worden met de vormgeving daarvan geholpen. 

Vanuit het overleg met de Remonstrantse gemeente zijn allerlei nieuwe ideeën gekomen om samen in gezamenlijke groepen bezig te zijn met het geloof en de bijbel. U hoort daarover meer bij de Wegwijzer.

 Els Egmond en Freddy den Herder hebben gedurende vele jaren deel uitgemaakt van het overleg met de Remonstrantse Gemeente. Zij hebben zich nu daaruit teruggetrokken en het stokje overgedragen aan onze voorzitter Han van der Laag.

Els en Freddy, onze hartelijke dank voor jullie langdurige en intensieve inzet.

 Van in totaal zeven personen is het lidmaatschap opgeschort in verband met het niet nakomen van financiële verplichtingen.

Tot slot zijn we bezig geweest met het voorbereiden van de openingszondag op 17 september a.s. in Mennorode, en met het voorbereiden van het volgende seizoen.

Ideeën zijn altijd welkom!

Op 18 juni na de dienst zal Alex Noord vertellen over zijn studieverlof. Iedereen wordt van harte uitgenodigd.

 Namens de kerkenraad Laura van Rossum du Chattel, secretaris 

---

Zondag 18 juni 2006: presentatie van enkele gegevens uit het studieverlof van ds Alex Noord

 Na de dienst van 18 juni aanstaande ben ik van plan iets te vertellen over mijn studieverlof. U hebt dit nog van mij tegoed. Helaas was ik vanwege ziekte verhinderd in de voorjaarsledenvergadering mijn studieverlof toe te lichten.

Ik stel voor dat ik het vooral zal hebben over mijn literatuuronderzoek naar Marten Schagen (1700-1770), één van mijn voorgangers in de Utrechtse gemeente. Deze 18^e eeuwse predikant uit de tijd van de Republiek is naast zijn predikantswerk actief geweest als uitgever en vertaler. Zo vertaalde hij bijna het complete werk van de Engelse theoloog James Hervey (1713-1758). Wat inspireerde Schagen zo in de geschriften ven Hervey, en: hoe zegt dit iets over zijn visie op de eigen tijd? Deze presentatie zal van ongeveer half twaalf tot twaalf uur duren. U bent van harte welkom op 18 juni aanstaande.

Ds Alex Noord

---

 Zomervesper van Buurkerken Utrecht‑Centrum

Op donderdag 22 juni om 19.30 uur in de Doopsgezinde Kerk aan de Oudegracht 270.

De Buurkerken Utrecht‑Centrum, bestaande uit de Baptistengemeente Silo, Doopsgezinde Gemeente, de Lutherse Gemeente, de Oud‑Katholieke Gemeente, de Remonstrantse Gemeente en de Vrij‑Katholieke Gemeente en sinds kort ook de Waalse Gemeente, zullen op 22 juni a.s. weer een gezamenlijke vesper houden, dit keer de zomervesper. De vesper staat in het teken van de ontmoeting met God. Zo lezen we het verhaal van de stem uit het vuur: Mozes bij de brandende braambos (Exodus 3: 1 - 6, 13. 14).

Sinds begin 2003 houden de Buurkerken Utrecht‑Centrum drie keer per jaar gezamenlijke vespers, beurtelings in een van onze zes kerken. Naast de genoemde zomervesper zijn er de januari‑vesper in het kader van de Week van gebed voor de eenheid van de christenen en de september‑vesper in de Vredesweek. Op zichzelf is het al bijna een wonder te noemen dat kerken van zo verschillende denominatie in zo grote openheid, vreugde en harmonie dit soort avondgebedsdiensten kunnen vieren.Wij nodigen u dan ook van harte uit deel te nemen aan de vesper ongeveer drie kwartier zal duren. Namens de Buurkerken Utrecht‑Centrum, Els Egmond en Freddy den Herder

---

 Het Hooglied helemaal gelezen

tijdens het avondgebed op donderdag 6 juli om 19.00 uur
Op zondag 7 mei lazen we uit het Hooglied, dat in deze weken in veel kerken wordt gelezen. Bij de voorbereiding van deze dienst, tijdens Op weg naar de zondag, genoten we van de poëtische taal van dit liefdesgedicht. “Waarom kunnen we het Hooglied niet eens helemaal lezen?” vroeg iemand zich af. “Zo lang is het niet en het is zo mooi.” Dat gaat nu gebeuren: in het avondgebed van 6 juli lezen we de volledige tekst van het Hooglied. Een avondgebed met meer tekst dan we gewend zijn, maar wat een prachtige tekst! Weest allen heel hartelijk welkom. Ds Renata Barnard

---

Inspiratie in woord en beeld, opening fototentoonstelling,

vrijdag 7 juli om 16.45 uur, vanaf 16.15 uur is de kerk open

Tijdens Kerken Kijken, de openstelling van kerken uit de binnenstad waar onze gemeente ook deze zomer aan meedoet, zal de fototentoonstelling van het studieverlof van ds Renata Barnard te bezichtigen zijn, deels in de hal, deels in de gemeentezaal. Het is bijzonder dat gemeenteleden met hun persoonlijk verhaal zichtbaar willen zijn, een geschenk voor onze gemeente. De geïnteresseerde bezoeker die zich afvraagt wie doopsgezinden toch zijn, krijgt hier (een deel van) het antwoord: mensen die nadenken over God en leven, die elk op eigen wijze hun geloof beleven, betrokken zijn en authentiek.

Het is goed om een dergelijke expositie feestelijk te openen en daarvoor ook mensen van buiten de gemeente uit te nodigen. Zo zijn we zichtbaar in de stad. Maar allereerst bent u, leden en vrienden van de DGU, allen hartelijk uitgenodigd.

Wees welkom op deze opening! De voorbereidingscommissie,  Evelien Niemantsverdriet, Han van der Laag, Willy van Viegen, Renata Barnard

---

 Happietaria 2006
Happietaria 2006 is weer voorbij. Wellicht bent u eens langsgelopen, komen eten, heeft u ons gesteund door middel van gebed of giften, of is er een collecte gehouden. Voor dit alles willen wij u hartelijk bedanken! Bijna een maand lang hebben de christelijke studentenverenigingen uit Utrecht een goed lopend restaurant gerund. Terugkijkend kunnen we nagenieten van de gezellige Colombiaanse sfeer, gebroken borden, een optreden van Neal Morse, tevreden klanten, een jazzavond, cabaret, de eindveiling en een feestelijke afsluiting.

Dankzij de inzet van veel studenten, maar ook dankzij uw steun is het dit jaar weer een succes geworden. We hebben maar liefst 95.000 euro mogen opbrengen voor het project van Woord en Daad in Colombia. Een enorm geldbedrag waar we ontzettend blij mee zijn. Voor nu is het voorbij, maar volgend jaar hoort u weer van ons! Hartelijk bedankt, Happietaria Utrecht 2006

---

40+

Wie zijn wij?
Duidelijk is dat dit niet de jongste groep van de gemeente is. De 40+ is een kleine, afwisselende groep van betrokken leden die met beide benen op de grond staat. 

Wat doen wij?
In de bijeenkomsten worden onderwerpen uit verschillende aandachtsgebieden in onze samenleving onder de loep genomen en hierover wordt met elkaar in openheid van gedachten gewisseld. We beginnen met een rondje waarin we kunnen (niet verplicht!) vertellen wat ons op dat moment bezighoudt. 

Waar en wanneer?
We komen zes á zeven keer per seizoen bijeen in de kerk op verschillende dagen van de week zodat iedereen de gelegenheid heeft de avonden bij te wonen. Iedereen, man of vrouw (boven 40!) is van harte welkom! Verdere info bij Zr G. Tenkink.

---

Jeugdpagina
Jongerengroep 12 – 18

Op 12 maart kwam Ineke Reinhold bij ons op bezoek. Zij heeft meegewerkt aan Beeldspraak, een bijbel voor jongeren, waar we dit seizoen al een aantal verhalen uit gelezen hebben. Ineke vertelde voor ons in vogelvlucht de boeken van Samuel, die ze voor Beeldspraak heeft herschreven vanuit het perspectief van Michal en Tamar.

 Wat een boeiende verhalen! Het gevecht tussen David en Goliath kenden we, maar niet alles wat daarvoor en daarna gebeurde: dat Samuel Saul tot koning zalfde, dat Saul en David ruzie kregen, dat David uiteindelijk koning werd en kinderen kreeg. En over die kinderen ging het. Davids oudste zoon, Amnon, is op een dag erg ziek. Hij vraagt zijn halfzus Tamar hartenkoeken voor hem te bakken, daar is 'ie dol op. Maar zodra Tamar hem de koeken gaat brengen, pakt Amnon haar vast en verkracht haar. Ze is ontredderd en wil het wel aan de hele wereld uitschreeuwen. Maar in plaats daarvan hebben haar vader en haar broer Absalom bedacht dat ze in het huis van Absalom, buiten het paleis, moet gaan wonen.

 We verdeelden ons groepje in tweeën en probeerden ons in te leven in deze personen.  Tamar: 'Waarom begrijpt Absalom niet hoe ik me voel, en wil hij de hele gebeurtenis in de doofpot stoppen? Amnon is toch zeker degene die gestraft moet worden en niet ik?'
Absalom: 'Waarom wil Tamar zo'n stampij maken? Zo bezorgen we de familie maar een slechte naam. Die Amnon pakken we later wel terug. Het is verstandiger eerst eens tot rust te komen bij mij thuis.'... en inderdaad, een paar jaar later nam Absalom wraak op Amnon. Maar of dat nu helemaal voor Tamar was ...?

Op 9 april gingen we op pad. Marloes schrijft:
We gingen met de 15+, een paar mensen van de 18+, en een paar volwassenen, naar de musical Jezus Christ Superstar in het Luxor Theater in Rotterdam. Ik ging samen met  mijn moeder en mijn broer met de trein, en daarna met de metro, naar Rotterdam. Ik vond het heel erg leuk om er heen te gaan. De musical was wat gemoderniseerd. Dat vond ik ook heel erg leuk.

Na de musical hebben we nog wat gedronken in een cafeetje. En op de terugweg gingen we allemaal een stuk met de metro, maar je moest voordat je in de metro kon eerst door van die poortjes. We wisten allemaal niet zo goed hoe het  moest, en er kwamen zelfs sommige van ons klem te zitten tussen de deurtjes! Uiteindelijk heeft de bewaking ons moeten helpen, en zijn we allemaal weer gearriveerd waar we hoorden!

In de laatste bijeenkomst van onze groep hebben we nog gepraat over een brief die was gevonden op het toilet, en daarin stond dat de musical tegen de wil van God is, omdat dit in de tien geboden stond.  Zo kun je er dus ook over denken…

Marloes ter Brake 

---

‘Toch liever Brüsewitz!’

Laatst gebeurde mij op zondag iets geks. Het was vlak voor tienen, tijd dus voor de kerkdienst die ik zou leiden, maar ik werd door de hulpkoster nog even naar de voordeur geroepen. Ik zag al van verre wie er stond, onmiskenbaar een zwerver.

‘Hij wil je spreken, hoor,’ zei de hulpkoster, ‘Hij vraagt uitdrukkelijk naar de dominee!’ Meestal gaan hulpverzoeken van zwervers op een vervelende manier over geld. Ik aarzelde dan ook even. Immers, het was al bijna tien uur en wat had ik deze zwerver anders te melden dan hem voor geld door te verwijzen naar de opvang in de Catharijnesteeg?

Echter, mijn nieuwsgierigheid won het van mijn wantrouwen en ik ging toch even kijken. Vanonder zijn hoedje (hij leek nog het meest op ‘Malle Pietje’ uit Swiebertje) keken mij twee heldere ogen aan. ‘Ben jij de dominee?,’ vraagt hij onmiddellijk terwijl hij met een vinger naar mij wijst. ‘Ja, dat ben ik,’ antwoord ik hem naar waarheid. Hij kijkt me nog eens aan en zegt dan: ‘Ik heb toch liever Brüsewitz!’ Ik schiet in de lach. Ik had alles verwacht, maar niet dit. Lachend zeg ik tegen hem: ‘Ik ben het helemaal met u eens, tegen Brüsewitz kan ik nooit op!’‘Zo is het maar net,’ zegt hij weer, kennelijk tevreden met mijn antwoord. ‘Waar gaat u het over hebben vanmorgen, dominee?’ Ik vertel hem dat het over het zout der aarde zal gaan en over de stad die op een berg ligt. ‘Dus u hebt het niet over: ‘Gij huichelaars…’?’ ‘Nee,’ zeg ik tegen hem, ‘want daarover zou Brüsewitz het ook nooit hebben.’ ‘Precies,’ zegt hij en hij draait zich om en verdwijnt met een kameraad richting de Weeshuisbrug.

Zomaar een vroege zondagmorgen op de gracht, en dan zo’n bijzondere ontmoeting. Het verhaal is te aardig om u te onthouden. ‘Hoe zeggen ze het ook,’ zei de hulpkoster later, ‘kinderen en gekken spreken de waarheid.’  Volgens mij is dat de spijker op zijn kop. Dit korte gesprek (het duurde alles bij elkaar misschien een halve minuut) bevat meer waarheid dan je zomaar kunt vermoeden.
Allereerst is er natuurlijk het besef dat je als mens nooit zomaar vanuit ‘een leegte’ (een niets) handelt en bestaat, maar altijd vanuit een bepaalde verbondenheid met de mensen om je heen, maar ook met de mensen vóór je. Je staat als het ware ‘op de schouders’ van de generaties voor je. ‘Dominees in een gemeente hebben een lang leven,’ zei iemand mij ooit eens. Dat wordt hier maar weer eens bewaarheid. Iemand als collega Brüsewitz, die alweer zo’n veertig jaar geleden predikant was in Utrecht, wordt nog steeds herinnerd. En dat is mooi, als je dat ervaart.

Toch is er ook nog een andere waarheid uit dit gesprekje te destilleren. Dat is de waarheid van een werkelijke ontmoeting. Menselijkheid ontstáát in de ontmoeting van ik en jij. Dat was hier zeker ook aan de orde. Je kunt elkaar onverwachts treffen en misschien duurt het niet lang, toch geloof ik dat er iets van ‘eeuwigheid’ kan oplichten in ieder contact. Het gebeurt in een flits. Dan is er het bewustzijn van het feit dat mensen – in wat voor omstandigheden zij zich ook mogen bevinden en hoe anders zij ook zijn – met elkaar wezenlijk verbonden zijn. Hoe intenser de ontmoeting, hoe helderder dat aan het licht kan komen.

Ten slotte: u begrijpt dat ik die zondagmorgen ook verder als heel bijzonder heb ervaren. Deze ontmoeting kleurde mijn dag en toverde steeds opnieuw een glimlach op mijn gezicht.

Dat de Eeuwige zich mag toevoegen aan ons, hier en nu, en alle dagen van ons leven. Ik wens u goede Pinksterdagen!

Ds Alex Noord

---

Handtekeningenlijst

Zoals u waarschijnlijk gezien hebt, ligt er in de hal een handtekeninglijst ten behoeve van een actie van de Raad van Kerken, die er op gericht is de overheid te bewegen geen minderjarigen meer in vreemdelingendetentie te houden. De verzamelde handtekeningen zullen in juni aan de ministers Donner en Verdonk worden aangeboden.

Het afgelopen jaar hebben veel organisaties waaronder kerken, al kritiek geuit op het feit dat kinderen, minderjarige jongeren, alleenstaande minderjarige asielzoekers in vreemdelingendetentie worden gehouden. Dit heeft niet geleid tot veranderingen in het beleid. Daarom wil de Raad van kerken Nederland nu met de verzamelde handtekeningen de overheid vragen om geen kinderen meer in vreemdelingendetentie te houden aan aan de verplichting te voldoen naar alternatieve maatregelen (bv intensieve meldplicht) te zoeken als de overheid toezicht op kinderen noodzakelijk acht. Als toch detentie wordt opgelegd, vraagt de Raad van Kerken om deze zo kort mogelijk te laten duren en de verblijfsomstandigheden aan te passen aan de behoeften en rechten van minderjarigen, zoals het recht op onderwijs.

De handtekeningenactie wordt ondersteund door:
Amnesty International, Defence for Children International Nederland, Kerkinactie, Stichting Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers Humanitas, Stichting INLIA, Unicef Nederland, Vluchtelingenwerk Nederland.

Als u zelf ook handtekeningen wilt verzamelen, kunt u deze uiterlijk half juni sturen aan:

Kerkinactie Binnenland, tav Geesje Werkman, Pb 456, 3500 AL Utrecht.

De kerkenraad