Hieronder volgen enige berichten uit het gemeenteblad

Hieronder volgen enige berichten uit het gemeenteblad, de Mennosticht 2006, nr. 2 (9 april t/m 4 juni) van de Doopsgezinde Gemeente Utrecht.

De waarheid van een mensenleven; op weg naar Pasen

Wat begrijpen we van de waarheid van een mens? In hoeverre kennen we de mensen waarmee we leven werkelijk?

Het zijn deze vragen die soms als vanzelf in ons naar boven kunnen komen. Zijn we ooit in staat het geheimenisvolle van het bestaan van een ander mens ten volle te begrijpen of te bevatten? Immers, wat voor een waarheid er in iemand leeft, is één ding. Iets heel anders is het hoeveel daarvan voor anderen naar voren treedt. Jarenlang kan iemand aan onze zijde leven zonder dat we iets ongewoons aan die ander merken. Maar kunnen we een mensenleven eigenlijk wel beoordelen naar de in zekere zin alledaagse gegevens? Bestaan er niet in ieder leven momenten, ogenblikken, waarop iets aan het licht komt van hoe die ander werkelijk is, waar iemands verlangens naar uit gaan bijvoorbeeld, of: waar iemands angst zit, zijn onzekerheid of vrees.

Wat begrijpen we dan van de waarheid van een mens? In hoeverre kennen we de mensen waarmee we leven werkelijk? Is het niet bijna altijd zo, dat we vaak pas na jaren, bij een terugblik, de waarheid van een mens in staat zijn te begrijpen? Dat we pas achteraf inzien waarom het ging in iemands leven: wat de drijfveren waren, iemands motivatie de dingen te doen zoals hij ze deed, iemands kracht, maar ook die kant waar iemand telkens weer op stuk liep? Soms weten we bij leven welhaast niets van een mens, is het moeizaam het bestaan van een ander te doorgronden, zijn we welhaast blind zolang we in iemands nabijheid leven, begrijpen we pas later waarom het ging.

Wat was dan de waarheid van het leven van Jezus, of eigenlijk: waarin bestond die?

Ik heb het altijd een moeilijk verhaal gevonden, het verhaal dat we kennen onder de even ingewikkelde titel De verheerlijking op de berg. Zelfs na vele keren lezen en herlezen kan ons de kern van het verhaal nog ontgaan. De gebeurtenissen zijn dan ook zo wonderlijk. Jezus die op een berg staat, ineens een lichtende gestalte wordt -zo wit als licht- en in gesprek raakt met Mozes en Elia. Wat moeten we toch aan met zo’n verhaal?

En toch geloof ik dat er juist in deze vertelling iets heel wezenlijks wordt gezegd over Jezus’ leven, ook in deze Paastijd. Het is zo’n moment, zo’n intens ogenblik, waarin het bestaan even helemaal uitgetild wordt boven het alledaagse leven. Het is zo’n uur waarin het er op aankomt, aan het licht komt waarom het wezenlijk gaat, in onszelf, in de ander.

Ik geloof dat het daarom gaat in dit verhaal van Jezus’ verheerlijking op de berg. Het is één van die beslissende ogenblikken in het leven van deze mens, een moment waarop de waarheid aan het licht komt omtrent het leven van deze persoon. Dit uur waar in de alledaagse werkelijkheid iets oplicht van het wonder van het bestaan en van de bestemming van een mens.

Al is het duidelijk, vaak wéten we pas achteraf, kunnen we pas later begrijpen hoe iemand werkelijk in het leven stond, wat hem bewoog de dingen te doen zoals hij ze deed. Ook voor de leerlingen geldt, dat hun het wezenlijke tijdens Jezus’ leven niet duidelijk is geworden. Zelfs op dit uur op de berg, zo vertelt Lucas, waren de leerlingen bevreesd en begrepen ze het niet. Ook al hadden zij de mogelijkheid het geheim van het leven van Jezus te doorgronden, toch slaagden ook zij er niet in het wezenlijke van deze mens al bij zijn leven te vatten.

In het leven van Jezus betekende dit uur van de verheerlijking op de berg de doorbraak van de volledige zekerheid over zichzelf, over zijn persoon en opdracht. Zo verstaan gaat het in dit verhaal met name om de identiteit van Jezus. Op de berg beleeft Jezus dit hoogtepunt, dat tegelijkertijd het keerpunt is in zijn leven: hij is bereid zijn levensweg te aanvaarden en de weg te gaan die hem wordt gewezen. Een levensweg die niet voorbij wil gaan aan het levenslot van zijn naasten, maar ook: een hachelijke weg, vol gevaar. Op weg naar Pasen…

Soms zijn er momenten in een mensenleven dat het er op aankomt. Dan wordt ons duidelijk wat de bedoeling is. Dan zien we -in onszelf, bij een ander- wat wezenlijk is, begrijpen we waarom het gaat. Dat is wat er gebeurde op die berg: dat de vervreemding werd opgeheven. Vervreemding in de zin van ‘weg van jezelf leven’, voorbij je eigen bestemming. Op de berg aanvaardde Jezus zijn levensweg, als een weg die niet voorbij wil leven aan de levens van anderen. Zo aanvaardde hij dit broze bestaan, dit mens-zijn in zijn wankel evenwicht. Hinkend tussen angst en vrees, pendelend tussen vrijheid en vervreemding. Dat alles aanvaardend, kome wat komt, als in de woorden van een lied van Ad den Besten:

Gij hebt, o God, dit broze
bestaan gewild,
hebt boven het nameloze
mij uitgetild,

Laat mij dan dankbaar leven
de volle tijd,
geborgen in de bevende
zekerheid,

Dat ik niet uit dit smal en
onvast bestand
van mijn bestaan zal vallen
dan in uw hand.

Ik wens u allen een goede Paastijd toe!

Ds Alex Noord

Kerkdiensten en kinderdiensten: aanvang 10.00 uur, tenzij anders vermeld

*April 2006*		*Collecten*	*Kom maar in de* Kring (0-6 jaar)	*Kinderdienst* (6-12 jaar)
9	ds. A.J. Noord	KidsRights	ja	ja
13	ds. A.J. Noord, 19.30 uur Heilig Avondmaal	geen
16	mw. ds. R.C. Barnard	DGU project adoptie kinderen
23	Geen dienst, ringdag in Zeist
30	ds. A.J. Noord	Hospice Utrecht
*Mei 2006*
7	mw. ds. R.C. Barnard	DGU project Tanzania
14	ds. A.J. Noord	Ontwikkelingen in Witmarsum en omstreken	ja
21	ds. A.J. Noord	St.Spelende Wijs, Peru
28	mw. ds. J. den Ouden	Vrijplaatsenfonds AKC
*Juni 2006*
4	mw. ds. R.C. Barnard	DGU project Tanzania

Toelichting op de collecten

KidsRights	Werft aandacht en geld voor de meest kwetsbare kinderen,
	bijvoorbeeld voor kindslaven in India
DGU project adoptie kinderen	Bestemd voor twee kinderen uit Brazilië.o.a. voor
	school en boeken en medische hulp.
Hospice Utrecht	Het Hospice is een plaatsvervangend (t)huis voor
	mensen in de laatste weken/maanden van hun
	leven.
Ontwikkelingen in Witmarsum	o.a. restauratie van het monument van Menno Simons.
en omstreken
St.Spelende Wijs, Peru	De stichting steunt de ontwikkeling van tehuiskinde-
	ren in Cusco, zodat ze kunnen spelen en leren.
Vrijplaatsenfonds AKC	Het fonds biedt kinderen de kans om naar een
	doopsgezind vakantiekamp te gaan

Van de Kerkenraad

De kerkenraad heeft de afgelopen maand vooral de ledenvergadering voorbereid en het kerkenraadberaad georganiseerd.

Voor de ledenvergadering heeft u de financiële stukken en de jaarverslagen ontvangen. Het was een bijzondere vergadering, omdat na de pauze ds. Barnard over haar studieverlof heeft verteld. Door ziekte moest het verslag van ds. Noord helaas achterwege blijven.

De procedure van niet-betalende leden en vrienden in 2005 is op dit moment bijna afgerond. We verwachten dat slechts in enkele gevallen het lidmaatschap opgeschort hoeft te worden. De kerkenraad is erg blij met de resultaten van deze actie. Het heeft erin geresulteerd dat een beter overzicht bestaat van ons ledenbestand. Ook is gebleken dat de eerste schatting van vorig jaar van zo’n 35 niet-betalende leden, gelukkig niet correct bleek te zijn.

De kerkenraad heeft weer uitvoerig gesproken met de kunstcommissie. Het ziet er naar uit dat de gesprekken met één kunstenaar vervolgd kunnen worden. De kerkenraad is heel benieuwd wat er uit zal komen. We hebben er veel vertrouwen in.

De kerkenraad heeft gesproken over vacatures in de kerkenraad. Br Reinhold heeft te kennen gegeven nog wel financiële klussen te willen doen, maar geen penningmeester in de kerkenraad meer te willen zijn. De kerkenraad heeft hier alle begrip voor. Br Reinhold heeft de afgelopen jaren met veel zorg en nauwkeurigheid voor ons geld gezorgd. Ook de financiële commissie had voor zijn zorgvuldige werk alleen maar lof. Maar hij heeft gedurende al die jaren veel meer gedaan dan alleen maar penningmeester zijn. Als lid van het DB heeft hij veel uiteenlopende zaken behartigd. Hij verdiepte zich bijvoorbeeld altijd in de werkgeverszaken (pensioenen, arbodienst, verzuimbegeleiding, kinderopvang, enzovoort). Allemaal zaken die ogenschijnlijk ver af staan van een kerkelijke organisatie. Br Reinhold drukte de MennoSticht en de stukken voor de ledenvergadering. Hij verleende hand- en spandiensten op het kerkelijk bureau. Peter, we zijn je heel dankbaar. We zijn ook blij dat je veel van dit werk voorlopig wilt blijven doen. We hopen gauw een volwaardige opvolger voor je in de kerkenraad te vinden!

Tot slot is de kerkenraad begonnen met de voorbereiding van het kerkenraadsberaad over de actualisering van de beleidsnota ‘Een huis om van te dromen’, en de voorbereiding van de Broederschaps-vergadering van de ADS die in april in onze kerk wordt gehouden.

Namens de kerkenraad Laura van Rossum du Chattel, secretaris

Paasontbijt

Een jaar geleden stond in Menno Sticht: ‘Oude traditie in ere hersteld; het Paasontbijt weer ingevoerd!’ Wat is er mooier dan het feest van de opgestane Heer al aan het ontbijt met elkaar te beginnen op de Paasmorgen. De kerkenraad nodigt u allen dan ook uit deel te nemen aan dit ontbijt op zondag 16 april om 9.15 uur. Han van der Laag, voorzitter

Renze Zijlstra, onze nieuwe cameraar

Renze is geboren in Assen, gedoopt in Groningen en is eind 1997 van het noorden naar het midden van het land verhuisd. Hij zit vanaf 2003 in de kerkenraad en heeft o.a. meegewerkt aan de inrichting van de nieuwe kerkelijke organisatie. Met zijn 34 jaar is hij het jongste kerkenraadslid. Volgend jaar loopt zijn eerste termijn af, maar vanaf 1 januari 2006 heeft hij een nieuwe taak aanvaard: die van cameraar. Hiermee is hij de opvolger van Teije Bakker.

Wat heb je tot nu toe in de kerkenraad gedaan?
Ik vind dat mijn belangrijkste bijdrage tot nu toe heeft gelegen in het werk voor de nieuwe kerkelijke organisatie. Toen bekend werd dat Johannes en Klaske Koopen weggingen, heb ik meegeholpen de nieuwe organisatie op poten te zetten en in te voeren. Verder heb ik Teije Bakker geholpen bij zijn werk als cameraar. Ik ben blij dat ik er samen met diverse gemeenteleden voor heb kunnen zorgen dat er door de hele kerk een computernetwerk is aangelegd.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Ik ben projectleider bij Getronics PinkRoccade. De laatste jaren ben ik gedetacheerd bij ProRail waar ik meewerk aan de realisatie van het communicatiesysteem dat gebruikt wordt tussen de machinist en de railverkeers-leiding en voor de treinbeveiliging op de Betuweroute en de HSL-Zuid. Sommige aspecten van het werk dat ik daar doe, zijn vergelijkbaar met de klussen die ik tot nu toe voor de kerkenraad heb gedaan.

Je bent getrouwd…
Ik ben in september 2003 getrouwd met Fieke. Fieke is gereformeerd vrijgemaakt en we zijn in de DGU door Alex Noord getrouwd. Tijdens deze dienst hebben o.a. vriendinnen van Fieke een bijdrage geleverd aan de dienst. Ik was al eerder gevraagd om in de kerkenraad te komen, en ik heb besloten dat te doen na onze bruiloft. Fieke staat helemaal achter mijn keuze voor dit werk.

Waarom ben je in de kerkenraad gaan zitten?
Als je lid bent van de gemeente, dan moet je je er ook voor inzetten. De gemeente draait niet vanzelf. De kerkenraad is een plaats waar je iets voor de gemeente kunt doen. En achter de gemeente zie ik het geloof, zie ik God. Daarnaast zijn de kerkenraadsvergaderingen motiverende bijeenkomsten. Alle leden hebben hun eigen drive om voor de gemeente wat voor elkaar te krijgen. Er is een heel prettige samenwerking.

De cameraar was vroeger de schepen van een stad die voor een jaar de financiën beheerde. Bij de DGU gaat de cameraar over het beheer van de gebouwen.
Het dagelijkse beheer van de gebouwen wordt door de koster, Jan van Strien, gedaan. Overleg met hem is dan ook een belangrijk deel van de taak. Het werk brengt met zich mee dat ik meer in het gebouw moet zijn dan ik had verwacht. Ik ben nu nog bezig met het inventariseren van wat er moet gebeuren en met het stellen van prioriteiten. Het grote werk voor de verbouwingen is natuurlijk gebeurd, maar de taak van cameraar is veelomvattend in een gemeente als de onze met zoveel gebouwen. Er gebeurt altijd wel wat.

De gebedskring

Wie zijn wij?

Wij zijn de gebedskring, een kleine kring gemeenteleden en vrienden van de gemeente, die behoefte hebben om het verdriet en de vreugde van alledag met elkaar te delen. Door de stilte, het gebed, een gesproken en gezongen woord, laten wij ons inspireren voor de dag en de taken die voor ons liggen.

Wat doen wij?
Bij een heerlijk kop thee vertellen wij iets over dat wat ons in het dagelijkse leven beweegt. Daarbij spreken wij eventueel een wens uit om voorbede. Met de grote kaars in ons midden luisteren wij naar een korte meditatieve lezing. Wij zingen en bidden vervolgens hoorbaar of in stilte.

Enkelen uit de kring omschrijven de waarde en beleving van dit samenzijn als volgt: ‘Warmte, saamhorigheid, samen bezig zijn, aandacht ook aan diegenen die er niet zijn, waarvan wij weten dat zij aandacht nodig hebben; zich gedragen voelen door de uitgesproken voorbeden; moment van stilte en inkeer, afstemmen op het Hogere. Na afloop is er een fijn gevoel dat er mensen zijn die er voor hetzelfde zijn.’

Waar en wanneer?
Wij ontmoeten elkaar bij ds. Renata Barnard zo ongeveer eens in de zes weken, op een vroege woensdag ochtend om 8:45 uur. (Zie ook aankondiging in de agenda 17 mei) Elk samenzijn staat op zichzelf. Iedereen die erbij wil zijn, is van harte welkom.
Verdere informatie bij zr R. van der Wijk

Vredesgroep DGU

Het nieuwe ADS-jaarthema 2006-2007 is Vrede. In dat kader heeft de vredesgroep een aantal nieuwe activiteiten gepland:
-         Vredesdienst in de Vredesweek 24 september
-         Vredesopvoeding (i.s.m. Kom in de Kring)
-         Gespreksgroep: omgaan met (fysiek en verbaal) geweld in het dagelijks leven
-         Contacten met Moslims

We komen 5x per jaar bij elkaar. De eerste helft van de bijeenkomst is gewijd aan de organisatie van de activiteiten, voor de tweede helft bereidt een van de leden een onderwerp voor dat met Vrede te maken heeft.

Wist u dat kindsoldaten al vanaf 8 jaar gerekruteerd worden en dat voor hen speciale kleinformaat wapens gemaakt worden? De globalisering werkt armoede in de hand, waardoor conflicten ontstaan en jongens en meisjes geronseld worden. Hoe kunnen we dit wereldwijd voorkomen?

Wij zoeken nog actieve leden, die in het komende jaar mee willen doen, in het bijzonder een voorzitter. Onze vredesgroep is klein en we willen deze peiler van de gemeente niet opheffen.

Reacties naar AnneJet Bennink.

Nieuwe aarde

Bij het verpotten van mijn hoger wordende dracaena
raakte de aarde op: Vreemde gedachte.

De aarde raakt op
dus
koop ik nieuwe aarde

Dit zakje voor 10 euro of tien euro in het zakje?
U koopt of hoopt op nieuwe aarde?
Wat mag het zijn, meneer?

Dat dus intussen
sluipt mijn hersens in
en vreet en wroet en vraagt.

Kan ik substraat waarop het aardse leven bloeit
naar hartelust vervangen? Mmm.
Naar hartelust vernieuwen, ja dat kan
als dus met liefde samengaat.
En nieuwe aarde weer uit liefde’s dus ontstaat.

Of toch maar:
dus dus sussen.
Wordt dan de wereld nieuwe aarde?

Huub Biessels

Van Witte Donderdag tot Pasen

Wij vieren avondmaal op Witte Donderdag. Op de dag dat we die bijzondere maaltijd van Jezus en zijn discipelen gedenken. Het is een moment van bezinning en inkeer, verstild ook. We zitten in onze kerkzaal, deze binnenkamer in de stad. De stad zelf is niet verstild, verre van dat, het is immers koopavond, het is er druk en lawaaierig. Gezellig ook met zoveel mensen, met ontmoetingen op terrasjes. Toch is zo’n donderdagavond voor ons, die net uit de kerk komen, anders. We komen uit een andere sfeer. We hebben net deelgenomen aan een oud verhaal, we deelden brood en wijn en de vredesgroet.

Vrede, zeiden we tegen elkaar, vrede voor jou, voor u.

Er zijn momenten, soms, die boven het gewone uitgaan. Dit kan zo’n moment zijn. Als we elkaar de vrede toewensen, richten we ons op de ander, zijn we kwetsbaar, kunnen we geven en ontvangen. Elke vredesgroet heeft de mogelijkheid van een nieuw begin in zich. ‘Vrede’ zeggen we en zo kunnen we de ander werkelijke vrede toewensen, innerlijke vrede die alles te boven gaat. Vrede horen we tot ons zeggen en in handdruk en woorden kunnen een diepe bewogenheid besloten liggen.

Zo was het eens, jaren geleden. Zomaar een zondag. Vrede voor jou, zei de mij onbekende vrouw en ze glimlachte me tegemoet. Ze meent het werkelijk, realiseerde ik me, dit is geen gewoontegebaar, dit zijn geen woorden die ze zonder nadenken uitspreekt. Zonder nadrukkelijk te zijn, legde ze haar hart in deze groet en warmde zo mijn hart.

Vrede voor jou, het zijn de woorden uit het paasevangelie van Johannes die volgen op de ontmoeting van Maria Magdalena met Jezus bij het open graf:

Als het dan laat is op die eerste dag van de week komt Jezus binnen en gaat in het midden staan. Hij zegt tot hen: vrede voor jullie! (Joh 20: 19,20)
Hij zegt het zelfs tweemaal, ‘vrede voor jullie’ en hij toont de wonden aan zijn handen en zijn zijde. De wonden die geslagen zijn op de dag die we gedenken als Goede Vrijdag. Hij is immers een mens met een geschonden lichaam.

In een verhaal waarin de dood wordt overwonnen, zou je haast verwachten dat de sporen van het geweld dat tot die dood leidde, verdwenen zijn. Dat een opgestaan mens weer helemaal gaaf zou zijn. Maar nee, de littekens, de wonden misschien zelfs wel, zijn nog zichtbaar.

Zoals wij in ons leven gebutst en gedeukt kunnen zijn, met littekens van verdriet en pijn, van teleurstelling en onvervulde verlangens, van wanhoop en moedeloos-heid, zo is deze mens. Een mens naar ons beeld en onze gelijkenis. Hij is door de dood heen gegaan, het leven heeft gewonnen, maar hij is niet onbeschadigd. Geen triomfator, maar een mens die weet, die te goed weet van pijn en angst en lijden. Niet om dat lijden tot iets moois te maken, iets waardoor de mens gelouterd wordt, maar om bij ons te zijn in onze pijn en verdriet. Zodat wij nieuwe mensen kunnen worden met telkens weer de mogelijkheid opnieuw te beginnen, - maar niet zonder alles dat we in ons leven hebben meegemaakt. Het nieuwe begin, die belofte van nieuwe aarde wortelt in het gebroken menselijke bestaan. Het kwaad wordt niet uitgewist, maar zal omgezet worden in iets goeds. Die belofte horen we elk jaar weer met Pasen, dat feest van nieuw begin.

Zo delen we ook dit jaar weer brood en wijn en vrede op die donderdag in de Stille Week en vieren we Pasen op de zondag, de eerste dag van de week. We delen brood bij het paasontbijt, wensen elkaar een vrolijk, gezegend Pasen en zingen volop in de dienst. Want het is feest met woorden van nieuw leven, van nieuw begin voor ons allen, altijd weer.

Een goede Paastijd gewenst,

ds Renata Barnard

Oudegrachtrede – cultureel

Jozef de vader

Onder de titel ‘Jesus, my boy’ heeft John Dowie een prachtig verhaal geschreven over Jozef. Enerzijds wordt hij beschreven als een eenvoudige, niet erg handige en dus arme timmerman, die vetes en onenigheden zo veel mogelijk uit de weg gaat en altijd toegeeft aan eventuele onrechtmatigheden. Anderzijds komt hij naar voren als een zorgzame liefhebbende vader, die ons een aantal vragen meegeeft, die je niet loslaten. Op indrukwekkende wijze heeft Michiel Kerbosch op 15 maart jl deze eenakter in onze kerk voor het voetlicht gebracht.

Jozef stelt zich voor als timmerman, maar kent de gereedschappen slecht en kan geen zwaluwstaart maken. Hij is geboren in Bethlehem uit het huis van David, en wil niets liever dan het vak van zijn vader en vele voorvaderen ook uitoefenen. In de eerste zinnen stelt Jozef echter, dat hout voor hem is als het kruis dat hij zijn hele leven heeft te dragen. Hij rekent af met de vele kunstenaars, die het bekende geboorteverhaal in beeld brengen. Zij schilderen hem altijd als een oude sullige man op de achtergrond, terwijl hij jong is en vol levenslust, als zijn zoon geboren wordt. Altijd spreekt Jozef over mijn jongen, nergens krijgt de jongen een naam. Hij spreekt met liefde over dit kind, dat hij op ziet groeien en hem op alle leeftijden moeilijke vragen hoort stellen, gebaseerd op de Joodse wet. Zelf gaat Jozef uit van de oudtestamentische stelling ‘wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’. Bewaar de lieve vrede, ontvlucht politieke en religieuze maniakken als Sadduceeërs, Farizeeërs, Zeloten, Essenen en anderen, die op alle hoeken van de straten hun leer verkondigen. Slechts één ding hebben zij als Joden gemeen, hun algemene afkeer en strijd tegen de Romeinen en hun vazallen.

Jozef ontmoet Maria en wordt verliefd. Hij moet zijn meerdere in haar erkennen, ook in het timmermanschap. Tegen het einde van de verlovingstijd wordt hij geconfronteerd met haar goddelijke zwangerschap en accepteert deze in stilte. Geef geen ruchtbaarheid aan overspel, want dat betekent volgens de Joodse wet steniging. Hij blijft zijn gebod volgen.

Na de geboorte van het kind volgt het opgroeien en worden de vragen indringender. Vader krijgt de eerste glimlach. De kleuter vraagt continu ‘Vader, wat is dit?’, om er gek van te worden. Als vijfjarige vraagt hij: ‘Wie is de Messias?’ ‘Een sterke en wijze man; mijn gebod past heel goed bij hem.’ ‘Dan kan ik wel laat opblijven’. Later begint de jongen te helpen in de werkplaats.

Jozef leert van hem hoe je een zwaluwstaart moet maken. Op zijn twaalfde doet hij mij werkelijk pijn nadat we hem tijdens het Joodse Paasfeest uiteindelijk in de tempel terugvinden: ‘Je wist toch dat ik in het huis van mijn vader zou zijn!’

Op zijn achttiende verlaat hij het ouderlijk huis. Jozef wil niet dat hij gaat, maar de jongen stelt dat hij het werk moet gaan doen, waartoe hij geroepen is. Niet het vak van timmerman.

Vijftien jaar later zie je hem weer terug, aan het kruis, de kruisiging wordt tot in de kleinste details weergegeven met timmermansoog. De hoge priester heeft de jongen overgeleverd aan de Romeinen, omdat hij een bedreiging voor hem vormde en hem kwijt moest na de reiniging van de tempel met het hele volk achter hem aan. Het volk aanbad hem, omdat hij zieken genas, armen bijstond, vrede aan allen zou brengen, profetieën uitsprak dat hij de Messias was, en het Koninkrijk van God verkondigde.

Enkele bijbelverzen worden door Jozef aangehaald, wanneer zijn jongen aan het kruis hangt. ‘Gezegend zijn de zwakken , zij zullen het land erven’ (Psalmen). ‘Zij die rechtvaardigheid nastreven vinden vervulling’ (Spreuken). ‘Heb je naasten lief’ (Leviticus), waar hij vrij vertaald aan toevoegt ‘Beschouw ook je vijanden als je naasten en bidt voor hen’.

Gepresenteerd vanuit het kerstevangelie eindigt dit toneelspel op Goede Vrijdag, ons achterlatend met het beeld van een liefhebbende vader, die in zijn jongen een mens heeft leren ontdekken die als Jood de zwakkeren onder de bevolking altijd bijstaat en liefde predikt en uitstraalt. Maar hij heeft ook van hem geleerd hoe je een zwaluwstaart moet maken.

Han van der Laag

Zomervakantie voor ouderen naar Fredeshiem

Het is de gewoonte, dat de Commissie Maatschappelijke Zorg jaarlijks een seniorenvakantie-week naar Fredeshiem verzorgt voor oudere leden in onze doopsgezinde gemeente en in de Ringgemeenten.

Hoewel het programma voor deze weken nog niet helemaal bekend is, lijkt het de commissie toch nuttig om de data van de seniorenvakanties alvast bekend te maken. U treft ze hieronder aan:
I Van zaterdag 1 juli 2006 - zaterdag 8 juli 2006, onderwerp nog niet bekend, leiding G. Prangsma en M. van Leeuwerden
II Van zaterdag 12 augustus 2006 - vrijdag 18 augustus 2006, onderwerp: Rembrandt, leiding mw. ds. G.A. Reinhold en zr E. Rijdes.

U kunt deze data vast noteren! Als er meer gegevens bekend zijn, zult u door de commissie uitgebreid over een en ander worden geïnformeerd.

Namens de Commissie Maatschappelijke Zorg,

Els Egmond

Ringdag Midden Nederland, Ontmoeting, Zeist 23 april, 2006, 10.00-13.30

Wij nodigen u allen van harte uit om ons en elkaar te ontmoeten in ons kerkgebouw (Pauw van Wieldrechtlaan 29a, Zeist). Rond het thema Ontmoeting en geïnspireerd door het verhaal van de ontmoeting van Jezus en de Samaritaanse vrouw bij de bron (Johannes 4) hebben we een programma samengesteld voor groot en klein en voor elk wat wils.

In de viering op het Midden van de dag komen al onze belevenissen van de ochtend samen.

Programma:

Workshop 1: Koor (samen liederen zingen over ontmoeten)

Workshop 2: Poëzie over Ontmoeting, lezen en genieten van taal en beeld

Workshop 3: Liturgisch bloemschikken met als thema ‘ontmoeting’ (max. 6 deelnemers)

Workshop 4: In gesprek over ‘Ontmoeten’, een geloofsgesprek aan de hand van een pas verschenen kaartspel over ontmoeten

Workshop 5: Kleurrijke ontmoeting met papier, verf en stof (max. 12 deelnemers)

Kinderen en jeugd: kinderen van 3-10 en jeugd tussen 10-16 volgen een eigen workshop en doen allemaal mee aan de viering. De jongeren van de werkgroep Midden Nederland komen al op zaterdag bij elkaar in Zeist. Ook zij vinden het leuk om u allen op zondag te ontmoeten bij de workshops en de viering.

Voor de organisatie binnen de Doopsgezinde Gemeente Zeist is het van groot belang dat zij tijdig weten hoeveel mensen en vooral ook hoeveel kinderen en jeugd zij kan verwachten. Daarom ligt een intekenlijst klaar in de hal van onze kerk. Inschrijven is mogelijk tot 16 april 11.30 uur. Ook kunt u zich telefonisch of elektronische aanmelden bij het kerkelijk bureau. De Doopsgezinde Gemeente Zeist verheugt zich op een kerk vol mensen(kinderen)!